Οι Δημοτικοί Ραδιοφωνικοί Σταθμοί θα πρέπει να εξαιρεθούν από την διαδικασία δημοπράτησης των Ραδιοφωνικών συχνοτήτων, καθώς αποτελούν δημόσια ραδιοφωνική υπηρεσία τοπικού χαρακτήρα με σκοπό την ενημέρωση των τοπικών κοινωνιών για ζητήματα, που αφορούν τις τοπικές υποθέσεις, την προώθηση της τοπικής αγοράς, την παροχή ποιοτικών (βάσει συγκεκριμένων χαρακτηριστικών) προγραμμάτων, που σχετίζονται με τον πολιτισμό, την τέχνη, την παιδεία.
Η ρύθμιση αυτή δεν αντιβαίνει, το εθνικό και ευρωπαϊκό δίκαιο και τις ευρωπαϊκές οδηγίες, όπως προκύπτει από την σχετική νομολογία, τις ανακοινωσεις της Ευρωπαϊκής Επιτροπής και το Πρωτόκολλο του Αμστερνταμ.
 
Ευρωπαϊκό Δίκαιο
Η εξαίρεση των δημοτικών Ραδιοφωνικών σταθμών από κάθε διαδικασία δημοπράτησης ή εξαγοράς των αδειών, δεν προσκρούει στην Ευρωπαϊκή νομοθεσία περί ελεύθερου ανταγωνισμού, καθώς πληρούνται δύο βασικοί όροι. Ο τοπικός και ο δημόσιος χαρακτήρας των δημοτικών Ραδιοφωνικών επιχειρήσεων.
Α) Όλως προσφάτως, έχουν υπάρξει και αρκετές υποθέσεις, στις οποίες η Επιτροπή κατέληξε στο συµπέρασµα, ότι οι επιδοτούµενες δραστηριότητες είχαν καθαρά τοπικό χαρακτήρα και δεν επηρέασαν το εµπόριο µεταξύ κρατών µελών.
Β)Τα κράτη- μέλη της ΕΕ, ανοίγοντας την αγορά στον ανταγωνισμό θεώρησαν ότι πρέπει να διατηρηθεί η δημόσια ραδιοτηλεόραση, προκειμένου να διασφαλιστεί η κάλυψη ορισμένων περιοχών και η ικανοποίηση αναγκών και στόχων δημόσιας πολιτικής, που σε διαφορετική περίπτωση, δεν θα καλύπτονταν απαραίτητα στον επιθυμητό βαθμό. Η κατεύθυνση αυτή επιβεβαιώθηκε μέσα από το ερμηνευτικό πρωτόκολλο για το σύστημα δημόσιας ραδιοτηλεόρασης στα κράτη μέλη, το οποίο προσαρτήθηκε στην Συνθήκη του Αμστερνταμ.
Το εν λόγω πρωτόκολλο προβλέπει «Οι διατάξεις της Συνθήκης περί Ιδρύσεως της Ευρωπαϊκής Κοινότητας ισχύουν υπό την επιφύλαξη της αρμοδιότητας των κρατών μελών να μεριμνούν για την χρηματοδότηση της δημόσιας ραδιοτηλεοπτικής υπηρεσίας, εφόσον η χρηματοδότηση αυτή παρέχεται σε ραδιοτηλεοπτικούς οργανισμούς για την εκπλήρωση του στόχου της δημόσιας υπηρεσίας, έτσι, όπως την έχει θεσμοθετήσει, οριοθετήσει και οργανώσει κάθε κράτος μέλος, και εφόσον η χρηματοδότηση αυτή δεν επηρεάζει τις συνθήκες του εμπορία και τον ανταγωνισμό εντός της Κοινότητας σε βαθμό αντιβαίνοντα στο κοινό συμφέρον, ενώ λαμβάνεται υπόψη η πραγματοποίηση του στόχου, που εξυπηρετεί αυτή η δημόσια υπηρεσία»
Από την διατύπωση του ως άνω άρθρου προκύπτει, ότι δεν απαγορεύεται από την Συνθήκη η θέσπιση ειδικών κανόνων για την χρηματοδότηση και λειτουργία της δημόσιας ραδιοτηλεοπτικής υπηρεσίας, προκειμένου να εξυπηρετηθεί ένας σκοπός δημόσιας υπηρεσίαςΟ καθορισμός δε της έννοιας της δημόσιας υπηρεσίας ανήκει αποκλειστικά και μόνο στο κράτος μέλος, λαμβανομένων πάντοτε υπόψη των κριτηρίων, που έχει αναπτύξει η νομολογία του Ευρωπαϊκού Δικαστηρίου αλλά και ένα σύνθετο πλέγμα διατάξεων, που απορρέουν από κοινοτικές Οδηγίες και Αποφάσεις της Επιτροπής.
Ανάλογη ήταν και η απόφαση του ΔΕΚ στην υπόθεση Altmark (C-280/2000 Συλλογή 2003, σελ.Ι-7747). (σχετική τεκμηρίωση, επισυνάπτεται)


Εθνικό Δίκαιο
Ο τοπικός χαρακτήρας των Δημοτικών Ραδιοφωνικών, ορίζεται από τον ιδρυτικό νόμο 1730/87.
 
Δημόσιος χαρακτήρας
α) Στο εδάφιο γ΄ της παρ. 2 του άρθρου 3 του βασικού Π.Δ/τος για τους τοπικούς ρ/σ (25/1988), επιβάλλεται ΜΟΝΟ στις επιχειρήσεις των ΟΤΑ η διοίκηση από διοικητικό συμβούλιο συγκεκριμένου αριθμού μελών (απο 5 εως 11) και ειδικής σύνθεσης: αν η απόφαση συγκρότησης του απο τον Δήμο δεν μπορεί να είναι ομόφωνη, απαιτείται αναλογική εκπροσώπηση των παρατάξεων και υποχρεωτική συμμετοχή εκπροσώπου των εργαζομένων, που εκλέγεται με ψηφοφορία.
Όλες αυτες οι δημοκρατικές διαδικασίες είναι, ενδεικτικές του εντελώς διαφορετικού χαρακτήρα των δημοτικών ρ/σ.
β) Η άποψη ότι οι δημοτικοί ρ/σ επιτελούν δημόσια λειτουργία, παρεμφερή με της ΕΡΤ, ενισχύεται από την παρ. 4 του άρθρου 4 του Π.Δ. 25/1988, κατά την οποία η ΕΡΤ μπορεί να παρέχει τεχνική και κάθε άλλη συνδρομή μόνο στους ΟΤΑ, σε ζητήματα ίδρυσης, λειτουργίας, επιμόρφωσης στελεχιακού δυναμικού και διευκόλυνση παραγωγής ραδιοφωνικών προγραμμάτων. Η ΕΡΤ μπορεί επίσης να παραχωρεί ζώνες προγραμμάτων, μόνο στους ΟΤΑ.
γ) Στα κριτήρια χορήγησης και ανανέωσης αδειών (αρθρο 5 Π.Δ. 25/1988), ειδικά και μόνο στους ΟΤΑ, διερευνάται «η αντιπροσωπευτικότητα και συλλογικότητα τόσο των οργάνων διοίκησης και διεύθυνσης του σταθμού, όσο και των κοινωνικών και πολιτιστικών δυνάμεων ή φορέων που συμβάλλουν στη διαμόρφωση του προγράμματος». Εκ τούτου συνάγεται ότι υπάρχει πρόσθετη επιβάρυνση των δημοτικών ρ/σ, σε σχέση με τους ιδιωτικούς, με τη μορφή της υποχρέωσης να λαμβάνεται υπόψη και η γνώμη κοινωνικών η πολιτιστικών φορέων εκτός ΟΤΑ, στη διαμόρφωση του προγράμματος. Ανάλογη υποχρέωση δεν έχουν οι ιδιωτικοί ΡΣ.
δ) Η ίδια δημοκρατική αρχή, που επιβάλλει τη συγκρότηση των διοικήσεων ανάλογα με τη δύναμη των παρατάξεων του δημοτικού συμβουλίου, αντανακλάται και στη συγκρότηση των Επιτροπών Δεοντολογίας των δημοτικων ρ/σ, η σύνθεση των οποίων πρέπει να ακολουθεί την αρχή της αναλογικότητας. Σημειώνεται πως η θητεια της Επιτροπής Δεοντολογίας δεν ταυτίζεται σε καμιά περίπτωση με την θητεία της διοίκησης του ρ/σ (η οποία παρακολουθεί την θητεία του δημοτικού συμβουλίου). Και αυτό το χαρακτηριστικό ειναι μοναδικό στους δημοτικούς ρ/σ και ενισχύει ακόμα περισσότερο τον δημόσιο χαρακτήρα της αποστολής τους.

ε) Ο δημόσιος χαρακτήρας της λειτουργίας των δημοτικών ρ/σ, εκδηλώνεται και με τον αυστηρό δημόσιο έλεγχο που οι σταθμοί αυτοί υφίστανται. Όλες οι αποφάσεις των διοικήσεων υπόκεινται σε κατασταλτικό έλεγχο από το Ελεγκτικό Συνέδριο.
στ) Και τα Ποινικά Δικαστήρια έχουν πλέον αποφανθεί, ότι οι διοικούντες τους δημοτικούς ρ/σ φέρουν την ιδιότητα του (δημοσίου) «υπαλλήλου» κατά τον Ποινικό Κώδικα, υποκείμενοι σε έλεγχο για τα ειδικά ποινικά αδικήματα που προϋποθέτουν τέτοια ιδιότητα. Και αυτή η ιδιότητα αποτελεί ένδειξη δημόσιας λειτουργίας (έχει διαγνωστεί και δικαστικά), και τροχοπέδη στην ευελιξία που έχουν οι διοικήσεις των ιδιωτικών ρ/σ.
ζ) Οι δαπάνες υπόκεινται σε χρονοβόρες γραφειοκρατικές διαδικασίες δημόσιου λογιστικού, καθώς πρέπει να ακολουθούν τα στάδια διατύπωσης του αιτήματος, ελέγχου για διαθέσιμες πιστώσεις, δέσμευσης των πιστώσεων, επιλογής της προσήκουσας διαδικασίας, σύμφωνα με τον κανονισμό προμηθειών που προβλέπει ο νόμος. Αντιθέτως, οι ιδιωτικοί ρ/σ δεν υποχρεούνται να ακολουθήσουν τέτοια διαδικασία προκειμένου να συναλλάσσονται για την εξυπηρέτηση των αναγκών τους σε αγαθά και υπηρεσίες.
η) Συναφώς προς τα ανωτέρω, ανάλογες χρονοβόρες γραφειοκρατικές διαδικασίες πρέπει να ακολουθεί ο δημοτικός ρ/σ και προκειμένου να επιλέξει τους συνεργάτες του.
θ) Ακόμα και το υφιστάμενο προσωπικό των δημοτικών ρ/σ δεν έχει ευελιξία στην απασχόληση του,(πχ η υπερωριακή του απασχόληση θα πρέπει να έχει προεγκριθεί συγκεντρωτικά), ούτε και ευελιξία στο μισθολογικό κόστος, καθώς η αμοιβή του διοικητικού προσωπικού ορίζεται με το Ενιαίο Μισθολόγιο, των δε δημοσιογράφων με Κοινή Υπουργική Απόφαση (ΚΥΑ).
Ο ταυτόσημος με το Δημόσιο σε στενή έννοια τρόπος αμοιβής του προσωπικού είναι πρόσθετη ένδειξη παροχής δημόσιας υπηρεσίας.
Είναι προφανές, ότι οι δημοτικοί ρ/σ δεν προορίζονται λόγω του νομικού καθεστώτος με το οποίο λειτουργούν, να παρακολουθούν τις τάσεις της αγοράς, συνεπώς δεν μπορούν να ελέγχονται και να κρίνονται με τα κριτήρια της.
Οι δημοτικοί ρ/σ κείτονται εκτός αγοράς, έχουν νομικό πλαίσιο που τους εμποδίζει να παρακολουθούν την αγορά και έχουν νομική υποχρέωση να μην καταβάλλουν ούτε τις αμοιβές της αγοράς. Υπό το πρίσμα αυτό, τυχόν εξομοίωση τους με τους ιδιωτικούς ρ/σ, θα συνιστούσε έκθεση των δημοτικών ρ/σ σε αθέμιτο ανταγωνισμό και όχι το αντίστροφο.


Γ) Τέλος, τέλος να σημειωθεί πως ο ιδρυτικός νόμος για την τοπική και δημοτική ραδιοφωνία 1730/87 (...) ορίζει, μεταξύ άλλων, στο άρθρο 2 ότι: " Ο Υπουργός Προεδρίας της Κυβέρνησης μπορεί να εκχωρήσει άδειες ίδρυσης και λειτουργίας (…)" (…) ότι "Η ίδρυση και η λειτουργία των τοπικών σταθμών δεν μπορεί να επιβαρύνει σε καμιά περίπτωση τον κρατικό προϋπολογισμό" (παραγρ. 8, εδαφ. τελευταίο):
Εξάλλου με τις πιο πάνω αιτιολογίες εξαιρέθηκαν, και ορθώς, οι δημοτικές τηλεοπτικές επιχειρήσεις από την υποχρέωση συμμετοχής στην δημοπρασία για τις τηλεοπτικές συχνότητες (παρ. 1 αρθρου 1 ν.4339/2015).  Διαφορετική ρύθμιση για την αδειοδότηση των Δημοτικών Ραδιοφωνικών Σταθμών θα παραβίαζε την αρχή της ισονομίας και θα καθιστούσε τον νόμο αντισυνταγματικό.
 
 
 

Εγγραφή στο Newsletter

Φωτογραφίες

Ημερολόγιο Εκδηλώσεων

Ιανουάριος 2018
Δ Τ Τ Π Π Σ Κ
1 2 3 4 5 6 7
8 9 10 11 12 13 14
15 16 17 18 19 20 21
22 23 24 25 26 27 28
29 30 31